Beertje maakt kennis met de Witte Roos

Beertje loopt een beetje verloren op zijn weg. Zijn gedachten zijn somber en tot overmaat van ramp komt hij terug voor een rots te staan. Door zijn sombere gedachten verschenen er donkere wolken voor de Gouden Zon. Boos kijkt Beertje naar de rots. “Waar kom jij nu weer vandaan?” buldert hij tegen de rots en tot zijn ontzetting groeit de rots. Als hij zijn vriend de Gouden Zon wil roepen merkt hij dat ze achter donkere wolken zit. “Ah,”denkt Beertje, “laat me nu ook maar alleen.” Hij kijkt woedend naar de opnieuw gegroeide rots.

Beertje heeft hier echt geen zin in en hij gaat zitten om na te denken waar die rots nu vandaan komt als hij vrolijk gelach hoort.

“Goedemiddag deze middag”, zegt een berenmeisje. “Hoi”, zegt Beertje.“Ik ben Rose”, zegt ze. “Ik ben Beertje” en ze geven elkaar de hand. “Holala, dat is nogal een kanjer van een rots. Wat ga je eraan doen?” vraagt ze aan Beertje.
Schouderophalend zegt Beertje dat hij het niet weet. “Kom,” zegt Rose, “we maken ons sterk en groot. Dan halen we er de Witte Roos bij.”

Beertje kan zichzelf sterk en groot maken, dat had hij geleerd op de aquariusschool, de school van opgang en groei, door een boom te worden en de energie te gebruiken. Hij herinnert zich nog de klas van meester Witte Roos. Meester Witte Roos had bij hun afscheid gezegd dat de aquariusschool naar je toekomt om je van binnenuit te laten groeien.
“Oké” zegt Beertje. En samen worden ze een hele grote sterke boom. Twee sterke bomen. Twee beren in hun kracht.
Rose gaat op een bankje zitten, haar voeten stevig op de grond en haar handen open op haar benen en ze sluit haar ogen. Beertje volgt haar voorbeeld.

Rose gaat nu verder:

“Ik zie onder ons en de grote rots een enorme Gouden Schaal komen. Wij en de rots zitten dus helemaal in de Gouden Schaal. Als jij nog iets wil veranderen, leg het er ook maar in en vraag dan gelijk verandering voor alle wezens met hetzelfde probleem.” En Beertje legt er zijn sombere gedachten en zijn gevoel van verloren zijn in.
“Boven ons verschijnt er een prachtige grote Witte Roos, de Roos van Sharon, die komt heel langzaam naar beneden, gaat door de rots heen, gaat door ons heen tot de Witte Roos in de bodem van de Schaal ligt.
Witte Roos, ik vraag om de oorzaak van de rots en van alles wat we hier in de Gouden Schaal hebben gelegd, te veranderen. Mijn mama noemt dat transformeren van de oorzaak van karma die achter de rots of het probleem zit.
Denk nu maar nergens meer aan en laat maar gebeuren wat gebeuren mag.”

Rose en Beertje blijven in stilte zitten. Beertje voelt zich plots niet meer alleen en begint zich prettig te voelen, hij voelt zijn vriend de Gouden Zon en zijn sombere gevoelens en gedachten verdwijnen.
Dan ziet hij tot zijn verbazing de grote rots die in de Gouden Schaal ligt verkleinen en verdwijnen. Beertje slaakt een diepe zucht.
“Je mag nu heel langzaam terug aan het bankje denken waar je op zit, je handen en voeten gaan bewegen en je ogen opendoen”, zegt Rose.

“Wauw, waar heb je dat geleerd. Ik voel me stukken beter en die rots is weg”, zegt Beertje.
“Mijn mama heeft me dit geleerd. Ze noemt het universeel mediteren. Er is nog veel meer wat je met de energie van de Witte Roos kunt doen. Kom maar mee naar ons huis. Mijn Mama weet er alles van”, zegt Rose. En samen gaan ze op weg naar het huisje van Rose.

Rose en Beertje komen aan bij het huis van Rose.
Zo’n huis heeft Beertje nog nooit gezien. Het is helemaal wit en in het voortuintje staan allemaal mooie witte rozen te bloeien in allerlei vormen. En het ruikt er héérlijk.
“Kom maar binnen, mijn mama zal wel in de keuken zijn”, zegt Rose.

“Hoi mam, ik heb een vriendje mee. Dit is Beertje en we hebben juist een rots aangepakt”, zegt Rose. “Dag mevrouw”, zegt Beertje en ze geven mekaar een hand. “Dag Beertje, welkom. Zeg maar Fleur. Zo, jullie hebben dus een rots aangepakt. Goed zo.” Mevrouw Fleur kijkt goedkeurend van Beertje naar Rose.

“Ben je al op de aquariusschool geweest?” vraagt mevrouw Fleur aan Beertje.
“Ja, ik heb geleerd van Meester Witte Roos om sterk en groot te zijn”, zegt Beertje.
“Aha, en lukt het je een beetje?” vraagt mevrouw Fleur. “Vandaag niet zo, het is precies alsof er mij niemand begrijpt. Ik heb geen zin in ruwe spelletjes, schoppen, slaan, vechten en pesten. Ik wil ook niet gans de tijd voor de tv hangen, daar is ook zo veel geweld te zien. En dan kwam die enorme rots nog opdagen en dat vond ik niet leuk. Gelukkig kwam Rose. Ze heeft me geholpen om de rots aan te pakken”, vertelt Beertje aan mevrouw Fleur.

Mevrouw Fleur heeft aandachtig naar Beertje geluisterd.
“Weet je hoe een rots op je weg komt, Beertje?”

“Ja en nee. Ik ben al veel rotsen tegengekomen op mijn weg en bij de eerste rots vertelde de Witte Vogel dat een rots iets is uit mijn verleden dat om een oplossing vraagt om mijn weg te kunnen vervolgen. Vandaag was het een nieuwe rots, die niet uit mijn verleden kwam. Ik weet echt niet waar die vandaan kwam en ze groeide dan nog ook.”

“Lief Beertje, als je vrolijk en blij bent zul je geen nieuwe rotsen krijgen. Vandaag was je verdrietig omdat je dacht dat er jou niemand begrijpt. Dan zie je de mooie dingen niet meer en als je verder in je donkere gedachten meeloopt krijg je een nieuwe rots die jou probeert te vertellen dat je afwijkt van het licht. Dan komt je vriend de Gouden Zon om jou te helpen. Weet je Beertje, er is altijd iemand die je begrijpt en die je een stukje op weg mag helpen. Die iemand was vandaag Rose. Als je de Witte Roos aanroept roep je de leraar van de wereld “de Universele Liefde” om hulp. De Witte Roos, net als je vriend, de Gouden Zon, is eigenlijk een soort telefoonlijn die jou verbindt met jouw leerboek van de aquariusschool. En in dat boek leer je hoe je alles wat niet bij jou hoort kunt transformeren. De wereld is jouw school en als je de Universele Liefde, zo noemt God de Witte Roos, in je hart brengt, kan de wereld er alleen maar mooier door worden. Alles, lieve Beer, vertrekt vanuit je hart. Met de Witte Roos kan je voor jezelf, je vriendjes en de wereld gaan werken. Elk probleem, groot of klein, kan je een liefdevolle hulp aanbieden aan allen die dat willen.

“Kijk,” zegt Rose plots “papa is daar.”

Beertje valt bijna achterover van verbazing als hij meester Witte Roos ziet binnenkomen. “Hoi Beertje,” zegt Meester Witte Roos, “deze is voor jou.”, en hij geeft een mooie sleutel aan Beertje. “Om je weg te vervolgen zul je deze sleutel binnenkort nodig hebben.”

En zo gaat Beertje verder op zijn weg met deze keer een sleutel op zak.

Terug naar de inhoud