Beertje ontdekt de aquariusschool

Een tijdje later komt Beertje aan bij een hoog gebouw. Het reikt verder dan hij kan zien, zo hoog is het. “Aquariusschool” leest hij op het bord dat boven het gebouw hangt. Het lijkt precies een zonnebloem.

Beertje had nog nooit van de aquariusschool gehoord. Hij kende wel de school van het donkere bos, waar men niet zo goed naar Beertje luisterde. Daar zaten zoveel Beertjes in de klas, dat juf of meester vaak geen tijd had om te luisteren naar wat de berenkinderen wilden vertellen. Vaak vind Beertje dit niet eerlijk.

Dus vraagt Beertje aan zijn vriend de Gouden Zon, die hem nog steeds vergezelt, wat men op de aquariusschool kan leren. De Gouden Zon kijkt lachend naar Beertje en zegt: “Als je dat wilt weten, ga dan maar door de poort.”Beertje wrijft over zijn kopje. “Zou ik door de poort durven gaan?” vraagt hij zich af.

Hij kijkt achterom en denkt aan de vele rotsen dat hij al overwonnen heeft. Hoe vaak was hij al niet teruggegaan naar het donkere bos om anderen de weg naar het licht te wijzen. Hoe vaak was hij niet al zelf poortwachter of Witte Vogel geweest. “Ja,” denkt hij, “ik ga toch maar eens kijken wat ik hier leren kan.”

Beertje stapt door de poort en een mooie Witte Duif komt op hem afgevlogen.
“Dag Beertje. Welkom op deze school.”
“Dag Witte Duif. Wat leert men hier op deze school?” vraagt Beertje nieuwsgierig.
De Witte Duif zegt: “Dit is de school van opgang en groei. Hier leer je hoe je goed voor je hartje kunt zorgen, zodat het nooit meer breekt.”

Beertje stapt op de deur af en ziet niet hoe de Gouden Zon, het grote Gouden Hart en de Witte Duif hem glimlachend nakijken.
Op de deur leest Beertje: “Als ik deze deur open, kies ik om te leren op mijn school.” “Vreemd, mijn school?” denkt Beertje terwijl hij de deur voorzichtig opendoet. Beertje komt in een grote ronde gang en ziet enkel een ronde trap die naar boven gaat. Het voelt héél fijn. Hij zet zijn voet op de eerste trede en hij staat onmiddellijk voor een deur met een Witte Roos erop. Zijn hartje wordt helemaal warm als hij de deur van de Witte Roos opent.

“Welkom, ik verwachtte je”, zegt meester Witte Roos, “Neem maar een plaatsje.”Beertje gaat zitten en kijkt de klas rond. Hij ziet een konijn, een vogel, een slak en een kuikentje. Alles in de klas heeft de vorm van een Witte Roos en het ruikt ook helemaal naar rozen.

“Ik ben meester Witte Roos en vandaag ga ik jullie leren hoe groot je kunt zijn als je dat zelf wilt. Wij gaan daarvoor naar het speciale bomenbos.” En terwijl ze naar het speciale bomenbos lopen, bedenkt Beertje dat konijn, vogel, slak, kuikentje en hij allemaal een andere taal spreken en ze toch allen meester Witte Roos verstaan.

In het speciale bomenbos aangekomen zien ze geen enkele boom staan. “Kom,” zegt meester Witte Roos, wanneer hij de verbaasde blikken van zijn leerlingen ziet, “kom maar, kies maar een plaatsje uit.”
Aarzelend zoekt Beertje midden in het speciale bomenbos een plekje en de anderen volgen zijn voorbeeld.

Dan zegt meester Witte Roos:
“Mooi zo, zet nu je voeten stevig op de grond.
Sluit je ogen en denk nu eens aan een boom, een boom die jij graag zou willen zijn … .
Uit je voeten groeien nu allemaal wortels, grote en kleine, die de aarde ingaan.
Je voeten en lichaam zijn de stam van de boom, en uit je hoofd groeit zijn kruin … .
En net zoals de beren heeft de boom eten nodig, ik zal dit eten “energie” noemen, en die mogen de wortels die aan je voeten zitten uit de aarde halen. Ze zuigen energie door hun wortels omhoog en die komt bij je voeten aan …Je voeten, benen, buik, borstkas, schouders, armen en handen worden helemaal gevuld met deze energie. Dan volgt je nek, keel en je hoofd. Alle takken en de blaadjes van de boom krijgen zo hun energie … .

En je boom kan niet groeien zonder licht dat van de Gouden Zon komt.
Boven je hoofd mag je nu de Gouden Zon zien schijnen, een zon zoals je soms ziet boven de zee.
De Gouden Zon brengt gouden energie … .
Laat de zon door zijn gouden zonnestralen nu de blaadjes en de takken van je boom verwarmen … . Je hoofd, je handen en armen worden nu heerlijk warm. Ook je schouders, nek en keel, je borstkas, je buik, benen en voeten. Zo kunnen de stralen van de Gouden Zon ook de wortels van de boom verwarmen.

Probeer nu eens te voelen hoe groot en sterk jij geworden bent … !
Nu, Beertje, mag jij je ogen weer opendoen.”

Beertje, konijn, vogel, slak en kuikentje kijken elkaar verbaast aan. “Ik voel me sterk en groot, ik ben alleen niet gegroeid”, zegt Beertje.
“In deze school leer je groeien vanuit je hart en dat heeft niets te maken met hoe je eruit ziet”, zegt meester Witte Roos.

“Ga verder op je weg en oefen in je sterk en groot voelen. De aquariusschool komt dan vanzelf naar je toe, je hoeft hem niet te zoeken. Nog een prettige tijd verder.”
En weg is meester Witte Roos.

Terug naar de inhoud